அமைதியாக இருக்கும்போது மனம் தானாகவே இலேசாகிவிடும்

அமைதியாக இருக்கும்போது மனம் தானாகவே இலேசாகிவிடும்

உடல் பாரம் அற்றதாகவும், மனம் எண்ணங்கள் அற்றதாகவும் இருக்கும்போதுதான் ஆன்மீகப் பயணம் தடையின்றி நிகழும்!

சுவாமி சிவானந்த பரமஹம்ஸரின் போதனைகளின்படி,

உடல் இலேசாதல் என்பது,உடலில் தேங்கியுள்ள கழிவுகளும், முறையற்ற மூச்சுமே உடலை கனமாக உணரச் செய்கின்றன. பிராணாயாமம் அல்லது சித்தவித்தை மூலம் மூச்சைக் கவனிக்கும்போது, உடல் செல்களில் புத்துணர்வு ஏற்பட்டு உடல் பஞ்சு போல இலேசாகும்.

மனம் இலேசாதல் என்பது, கடந்த கால நினைவுகளும், எதிர்காலக் கவலைகளும் மனதை கனமாக்குகின்றன. “தன்னைத் தான் பார்த்தல்” எனும் அகநோக்கு பயிற்சியின் மூலம் மனம் ஒடுங்கும்போது, அது பாரமற்ற நிலையை அடைகிறது.

உடல் மற்றும் மனதின் இலேசான தன்மை குறித்து “பகவான் ஸ்ரீ ரமண மஹரிஷியின்” பார்வை மிகவும் நேரடியானது. அவர் இதை ஒரு பௌதிக மாற்றமாகப் பார்ப்பதை விட, “சுமையைக் குறைத்தல்” என்ற கோணத்தில் விளக்குகிறார்.

ரமணர் அடிக்கடி ஒரு உதாரணம் கூறுவார். “ஒருவன் ரயிலில் பயணம் செய்யும்போது, தனது மூட்டையைத் தன் தலை மீதே வைத்துக் கொண்டிருப்பது போன்றதுதான், உடல்-மன பாரத்தைச் சுமப்பது. ரயிலே எல்லாச் சுமைகளையும் தாங்கிக் கொள்ளும்போது, நாம் ஏன் சுமக்க வேண்டும்?

அதுபோலவே இறைவனிடம் (அல்லது ஆன்மாவிடம்) நம்மை ஒப்படைத்துவிட்டால் உடல்-மன பாரம் நீங்கி இலேசான நிலை தானாக வரும்.

உடலோடு அடையாளப்படுத்தாமை:

உடலை “நான்” என்று நினைக்கும் வரைதான் அதன் வலி, சோர்வு மற்றும் கனம் நம்மைப் பாதிக்கும். “உடல் நான் அல்ல” என்ற தெளிவு வரும்போது, உடல் இருந்தாலும் அதன் பாரம் நம்மை அழுத்துவதில்லை. இதை ரமணர் “விடுதலை” முக்தி என்று கூறுகிறார்.

இயல்பான நிலை : விடுதலை என்பது ஏதோ ஒரு பாரமான இலக்கை அடைவதல்ல! அது நம்மிடம் ஏற்கனவே இருக்கும் பாரங்களை (எண்ணங்களை) களைவதுதான்.

அமைதியாக இரு! என்பதே ரமணர் காட்டும் வழி. அமைதியாக இருக்கும்போது மனம் தானாகவே இலேசாகிவிடும்.

ஆனால் அகந்தையின் பிடியில் இருக்கும் இந்த நான் என்னும் எண்ணம் தனித்து இயங்க முடியாது. இது ஒரு உருவத்தை, உடலை பற்றிக்கொண்டுதான் பிறக்கிறது, நிற்கிறது மற்றும் வளர்கிறது.

உருவமற்ற இந்த அகந்தை, பேயைப் போன்றது. இது ஒன்றை விட்டு மற்றொன்றைப் பற்றிக்கொண்டே இருக்கும்.

தேடினால் ஓடும்: “இந்த அகந்தை எங்கே இருக்கிறது?” என்று நாம் விழிப்புணர்வுடன் அதைத் தேடிப் பார்த்தால், அதற்குத் தனியாக இருப்பு இல்லை என்பது புரியும். திருடன் தன் இருப்பிடத்தைக் காட்டிக்கொடுக்க பயந்து ஓடுவதைப் போல, விசாரணை செய்யும்போது இந்த அகந்தை மறைந்துவிடும்.

சுவாமி சிவானந்த பரமஹம்ஸர் மற்றும் பகவான் ஸ்ரீ ரமண மஹரிஷி ஆகிய இருவருமே “தன்னைத் தான் அறிதல்” என்பதைத் தான் வலியுறுத்துகிறார்கள். சுவாமி சிவானந்தர் மூச்சையும் சக்தியையும் உள்முகமாகத் திருப்புவதன் மூலம் இதைச் சொல்கிறார்; பகவான் ஸ்ரீ ரமணர் “நான் யார்?” என்ற விசாரணையின் மூலம் இந்த அகந்தையைத் தேடி அழிப்பதைக் குறிப்பிடுகிறார்.

இந்த அகந்தை அழியும் போதுதான்,

மனம் இலேசான முழுமையான விடுதலை நிலை சாத்தியமாகும்!

விடுதலை :

ஒரு பறவை எப்படித் தன் எடையைக் குறைத்துக் கொண்டு உயரே பறக்கிறதோ, அதுபோல உடல்-மனப் பிடிப்புகள் தளரும்போது ஆன்மா இயல்பாகவே விடுதலையை நோக்கி மேல் நிலைக்கு நகர்கிறது.

ஞானம் விடுதலை