புத்திசாலி சிறுவனும் கோவில் மர்மமும்
ஒரு அழகிய சிற்றூரில் பழமையான சிவன் கோவில் ஒன்று இருந்தது. அந்த கோவில் அதன் சிற்பக் கலைக்காக மட்டுமல்லாமல், அங்கிருந்த ஒரு அபூர்வமான மரகதப் பதக்கத்திற்காகவும் புகழ் பெற்றது. அந்த பதக்கம் ஒரு மாயக்கண்ணாடிப் பெட்டிக்குள் வைக்கப்பட்டிருந்தது.
அந்த ஊர் கோவில் கண்காணிப்பாளர் ஒரு விசித்திரமான போட்டியை அறிவித்தார்: “யாராவது இந்தப் பெட்டியைத் தொடாமல், எந்தவித ஆயுதங்களையும் பயன்படுத்தாமல், இந்த மரகதப் பதக்கத்தை வெளியே எடுத்தால், அவர்களுக்கு தகுந்த வெகுமதி அளிக்கப்படும்.”
அங்கிருந்த பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகள் சாதாரணமானவை அல்ல:
பதக்கம் இருந்த பெட்டி தரைத்தளத்தில் ஒரு சிறிய பள்ளத்தில் பொருத்தப்பட்டிருந்தது.
அதைச் சுற்றி மிக மெல்லிய சுரங்கப் பாதைகள் போன்ற துவாரங்கள் இருந்தன.
பெட்டியின் மேல் பகுதி கண்ணாடியால் மூடப்பட்டிருந்தது, ஆனால் ஒரு சிறிய இடைவெளி மட்டுமே இருந்தது.
பல பலசாலிகள் வந்து பெட்டியை உடைக்க முயன்றார்கள், ஆனால் முடியவில்லை. பல அறிஞர்கள் வந்து மந்திரங்கள் ஓதினார்கள், பலன் இல்லை.
அப்போது மதி என்ற சிறுவன் அமைதியாக முன்வந்தான். அவன் அந்தப் பெட்டியையும், அதைச் சுற்றியுள்ள துவாரங்களையும் கூர்ந்து கவனித்தான். அவன் கையில் ஒரு பெரிய தண்ணீர் குடம் இருந்தது.
சிறுவனின் தந்திரம்
மதி மெதுவாக தான் கொண்டு வந்த தண்ணீரை, அந்தப் பெட்டியைச் சுற்றியிருந்த சிறிய துவாரங்களில் ஊற்றத் தொடங்கினான். நீர் உள்ளே செல்லச் செல்ல, மிதக்கும் தன்மையுடைய அந்தப் பதக்கம் வைக்கப்பட்டிருந்த மேடை மெல்ல மெல்ல மேலே உயர்ந்தது.
பதக்கம் கண்ணாடியின் மேல்புற இடைவெளிக்கு அருகே வந்ததும், தன் கையில் இருந்த ஒரு மெல்லிய துணியால் அந்தப் பதக்கத்தை மென்மையாக மூடி, யாருக்கும் தெரியாமல் லாவகமாக வெளியே எடுத்தான்.
கூடி இருந்தவர்கள் அனைவரும் வியப்பில் ஆழ்ந்தனர். கண்காணிப்பாளர் அதிர்ச்சியுடன் கேட்டார், “பெரிய பெரிய வீரர்களால் முடியாததை, நீ எப்படி இவ்வளவு எளிதாகச் செய்தாய்?”
சிறுவன் மதி சிரித்துக்கொண்டே சொன்னான்:
“ஐயா, கடினமான பூட்டை உடைக்கப் பெரிய சுத்தியல் தேவையில்லை, சிறிய சாவி போதும். நான் என் பலத்தைப் பயன்படுத்தவில்லை, நீரின் தன்மையையும் எனது சிறிய யோசனையையும் மட்டுமே பயன்படுத்தினேன்.”
கண்காணிப்பாளர் அவனது புத்திசாலித்தனத்தைப் பாராட்டிப் பரிசுகளை வழங்கினார்.
நீதி:
பெரிய பிரச்சனைகளைத் தீர்க்க கடுமையான உழைப்பு மட்டும் போதாது, சமயோசிதமான புத்திசாலித்தனமே மிக முக்கியம்.
