#எளிமையா #இயல்பா #நிறைவா
இதுதான்
#நோக்கமற்ற #நோக்கம்!
நாம் எல்லோரும் வாழ்க்கைக்கு ஒரு பெரிய #நோக்கம் இருக்க வேண்டும் என்று தேடுகிறோம். கிடைக்காததால் குழம்புகிறோம்.
#உண்மை என்னவென்றால், பெரிய நோக்கம் எதுவும் இல்லை. நோக்கம் இல்லாமல் வாழ்வது தான் நோக்கம். பூ எதற்குப் பூக்கிறது என்று கேட்டால் என்ன சொல்லும்? பூப்பது தான் அதன் நோக்கம். அது போலத்தான் நாமும்.
இந்த நோக்கமற்ற நோக்கத்தை எப்படி வாழ்வது?
மூன்றே வரிகள்.
வருவதை வரவேற்று #வாழ்.
காலையில் விழிப்பு வருகிறது, வரவேற்று #எழு. பசி வருகிறது, வரவேற்றுச் #சாப்பிடு. வேலை வருகிறது, வரவேற்றுச் #செய். சோகம் வருகிறது, அதையும் வரவேற்று #அழு.
நாம் என்ன செய்கிறோம்? #பிடித்ததை மட்டும் வரவேற்று, #பிடிக்காததைத் தள்ளுகிறோம். அங்கே தான் #துன்பம் ஆரம்பிக்கிறது. வருவது எல்லாம் விருந்தாளி.
நல்ல விருந்தாளி, கெட்ட விருந்தாளி என்று பிரிக்காதே. வந்தவரை உபசரித்து விடு, அவர் போய்விடுவார்.
1.கதை சேர்க்காமல் வாழ்.
ஒரு சம்பவம் நடக்கிறது. அதோடு விட்டால் அது முடிந்தது. நாம் தான் அதற்கு ஒரு கதை சேர்க்கிறோம்.
“அவன் என்னைத் திட்டினான்” – இது #சம்பவம்.
“அவன் எப்போதும் என்னைத் திட்டுகிறான், என் வாழ்க்கையே இப்படித்தான், நான் தோற்று விட்டேன்” – இது நாம் சேர்க்கும் #கதை.
2.சம்பவத்துக்கு #வலி இல்லை. கதைக்குத்தான் #வலி. கதை சேர்க்காமல் வாழப் பழகினால், வாழ்க்கை மிக எளிமையாகி விடும். நடப்பதை மட்டும் நடப்பதாகப் பார்.
3.இருப்பதில் நிறைந்திரு.
குறை மனம் எப்போதும் “அடுத்தது” என்று ஓடும். அடுத்த வீடு, அடுத்த பணம், அடுத்த புகழ். அது ஒரு ஓட்டைக் குடம். எவ்வளவு ஊற்றினாலும் நிறையாது.
நிறை மனம் “இப்போது இருப்பது” என்று பார்க்கும். கையில் இருக்கும் தேநீரை முழுமையாகக் குடிக்கும். எதிரில் இருக்கும் மனிதனை முழுமையாகப் பார்க்கும். செய்யும் வேலையை முழுமையாகச் செய்யும்.
நிறைவு என்பது எதையாவது #புதிதாகச் சேர்ப்பது இல்லை. இருப்பதை #முழுமையாக உணர்வது.
#இந்த மூன்றும் சேர்ந்தால் என்ன ஆகும்?
குறுக்கே தடை வந்தாலும் அது தடையாகத் தெரியாது. அது வழியின் ஒரு பகுதியாக தெரியும். ஆற்றில் பாறை வந்தால் ஆறு நிற்பதில்லையே, வளைந்து போகிறது. அது போல நீயும் போய்க் கொண்டே இருப்பாய்.
#முடிவாக ஒரே வரியில் சொன்னால் –
எளிமையா வாழ்வது என்றால் கதை இல்லாமல் வாழ்வது.
இயல்பா வாழ்வது என்றால் வருவதை வரவேற்று வாழ்வது.
நிறைவா வாழ்வது என்றால் இருப்பதில் முழுமையாக இருப்பது.
இதைத்தான் நம் சித்தர்கள் “#சும்மா இரு” #சாட்சியாக இரு” என்றார்கள்.
பகவான் ரமணர் “நான் யார் என்று பார்” என்றார்.
#பெயர் வேறு, #பொருள்
ஒன்று தான் –
சும்மா, முழுசா, இப்போ வாழ். அதுதான் நோக்கமற்ற நோக்கம்.இதைப் படித்தால் கண்டிப்பாக வரும் #கேள்விகள் சந்தேகம் எல்லோருக்கும் வரும்.
- நோக்கமே இல்லை என்றால், பிறகு எதற்கு வேலை செய்ய வேண்டும்? சோம்பேறியாகி விட மாட்டோமா?
இது தான் முதல்க் கேள்வி. நோக்கம் இல்லை என்பது வேலை செய்யாமல் இருப்பது இல்லை. நோக்கத்தைப் பிடித்து கொண்டு வேலை செய்யாமல் இருப்பது. செய்வாய் ஆனால் “இந்த வேலை தான் என் வாழ்க்கையை தீர்மானிக்கும்” என்ற பதற்றம் இருக்காது. அதனால் வேலை இன்னும் நன்றாக நடக்கும்.
- கதை சேர்க்காமல் எப்படி இருக்க முடியும்? மனம் தானாக கதை கட்டுகிறதே?
ஆமாம், மனத்தின் வேலையே கதை கட்டுவது தான். தடுக்க வேண்டாம். கதை கட்டுவதையும் பார். “ஓ, மனம் இப்போது கதை கட்டுகிறது” என்று பார்த்தாலே போதும். நீ கதைக்குள் போகாமல், கதையைப் பார்ப்பவனாக இருந்தால் கதை தானாக அடங்கும். போராட வேண்டாம்.
- வருவதை எல்லாம் வரவேற்றால், தீயதையும் வரவேற்க வேண்டுமா? தவறைத் தட்டி கேட்காமல் இருக்க வேண்டுமா?
வரவேற்பது என்றால் ஒத்துக் கொள்வது என்று அர்த்தம் இல்லை. வந்திருக்கிறது என்று ஏற்றுக் கொள்வது. தீ வீட்டில் பற்றினால் “தீ வந்திருக்கிறது” என்று முதலில் ஏற்றுக் கொண்டால் தான் அணைக்க முடியும். “தீ வரவே கூடாது” என்று புலம்பி கொண்டிருந்தால் வீடு எரிந்து விடும். ஏற்றுக் கொள், செய்ய வேண்டியதைச் செய்.
- இருப்பதில் நிறைந்திருந்தால், வாழ்க்கையில் முன்னேற்றம் எப்படி வரும்? ஆசைப்படாமல் எப்படி வளர்வது?
முன்னேற்றம் இரண்டு வகை. ஒன்று பசியால் வரும் முன்னேற்றம் – “எனக்கு போதவில்லை” என்று ஓடுவது. இது ஓட ஓடத் தீராது. இன்னொன்று நிறைவால் வரும் முன்னேற்றம் – “இருப்பது நிறைவு, இன்னும் நன்றாகச் செய்வோம்” என்று செய்வது. முதலாவது பதற்றம், இரண்டாவது கொண்டாட்டம். நிறைவாக இருப்பவன் தான் அழகாக வளர்வான்.
- குடும்பம், பிள்ளைகள், கடன், பொறுப்பு எல்லாம் இருக்கும் போது எப்படி நோக்கம் இல்லாமல் இருக்க முடியும்?
பொறுப்பை விடச் சொல்லவில்லை. பொறுப்பைப் பாரமாகச் சுமக்காமல் இருக்கச் சொல்கிறோம். பிள்ளையை வளர்ப்பது பொறுப்பு தான். ஆனால் “நான் தான் வளர்க்கிறேன், நான் இல்லை என்றால் அது அழிந்து விடும்” என்ற கதையைத்தான் விடச் சொல்கிறோம். பொறுப்பை இயல்பாகச் செய், பாரமாகச் சுமக்காதே.
- இப்படி வாழ்ந்தால் கடைசியில் என்ன கிடைக்கும்? முக்தியா?
எதுவும் கிடைக்காது. கிடைக்க வேண்டும் என்று நினைப்பது தான் குறை மனம். நிறை மனத்திற்கு ஏற்கனவே எல்லாம் இருக்கிறது. அதனால் கடைசியில் எதுவும் கிடைக்காது, ஆனால் நீ எப்போதும் தேடிய அந்த நிறைவு இப்போதே இருப்பது தெரியும். இதுதான் #முக்தி.
