மாற்றமே பிரபஞ்சத்தின் நித்திய சட்டம்

பிறவி குணத்தை மாற்றுங்கள்; பிரபஞ்சம் உங்களுள் விழித்தெழும்

அத்தியாயம் 1

“மாற்றமே பிரபஞ்சத்தின் நித்திய சட்டம்.”

இந்த பிரபஞ்சத்தில் எதுவும் நிலையாக இருப்பதில்லை. ஒரு கணத்திற்கு முன் இருந்த அணு, அடுத்த கணத்தில் அதே நிலையில்

இல்லை. ஒரு நதியில் இரண்டு முறை கால்வைக்க முடியாது என்று கிரேக்க ஞானி ஹெரக்ளிட்டஸ் கூறியது போல, இயற்கை

ஒவ்வொரு நொடியும் புதிதாகப் பிறக்கிறது.

உங்கள் உடல் ஒவ்வொரு நொடியும் மாறிக்கொண்டே இருக்கிறது. செல்கள் அழிகின்றன; புதிய செல்கள் உருவாகின்றன. உங்கள்

சிந்தனைகள் மாறுகின்றன. உணர்ச்சிகள் மாறுகின்றன. உறவுகள் மாறுகின்றன. நம்பிக்கைகள் மாறுகின்றன. நாகரிகங்கள்

உருவாகி மறைகின்றன. நட்சத்திரங்கள் பிறந்து அணைகின்றன. பிரபஞ்சமே விரிவடைந்து கொண்டிருக்கிறது.

ஆனால் இந்த முடிவில்லாத மாற்றத்தின் நடுவிலும் மனிதனை கட்டிப்போட்டு நிறுத்தும் ஒரு மறைமுக சக்தி இருக்கிறது. அதுதான்

பிறவி குணம்.

அது கண்களால் காண முடியாதது. கைகளால் தொட முடியாதது. வார்த்தைகளால் முழுமையாக வரையறுக்க முடியாதது. ஆனால்

உங்கள் ஒவ்வொரு முடிவிலும், ஒவ்வொரு உறவிலும், ஒவ்வொரு வெற்றி தோல்வியிலும் அது செயல்படுகிறது.

உபநிஷதங்கள் கூறும் உண்மை

உபநிஷதங்கள் மனிதனை வெளியில் தேட வேண்டாம் என்று கூறுகின்றன.

“தத் த்வம் அசி” — “அது நீயே.”

பரம்பொருளை வேறு எங்கும் தேட வேண்டியதில்லை. உன் உண்மையான இயல்பை அறிந்தால், பிரபஞ்சத்தின் அடிப்படை

உண்மையை அறிந்துவிடுவாய் என்பதே அதன் சாரம்.

நம்மை நாம் உடலாகவும், மனமாகவும், எண்ணங்களாகவும் நினைக்கும் வரை பிறவி குணத்தின் பிடியில் வாழ்கிறோம். ஆனால்

அவற்றைக் கவனிக்கும் சாட்சியாக நம்மை உணரத் தொடங்கும் போது, மாற்றத்தின் கதவு திறக்கிறது.

சித்தர்கள் கூறிய மெய்யியல்

தமிழ்ச் சித்தர்கள் உடலை வெறுக்கவில்லை; உடலை ஒரு ஆலயமாகக் கண்டனர். மனதை எதிரியாகக் கருதவில்லை; அதை

அறியாமையின் திரையாகக் கண்டனர்.

அவர்களின் பார்வையில் மனிதன் இயற்கையிலிருந்து பிரிந்தவன் அல்ல. ஐம்பூதங்களின் ஒரு உயிருள்ள வடிவமே மனிதன்.

அகந்தை கரையும் போது, இயற்கை பேசும் மொழி கேட்கத் தொடங்குகிறது. காற்று ஒரு ஆசான். மரம் ஒரு முனிவர். நதி ஒரு யோகி.

மலை ஒரு மௌன குரு.

புத்தரின் விழிப்புணர்வு

புத்தர் கூறியது எளிமையானது; ஆனால் ஆழமானது.

துன்பத்தின் காரணம் உலகம் அல்ல; உலகத்தைப் பற்றிய நமது பற்றுதல்தான்.

கோபம், பயம், பேராசை, பொறாமை ஆகியவை வெளியில் இருந்து வருவதில்லை. அவை ஆழமாக பதிந்த மனப்பதிவுகள்.

அவற்றை அடக்க வேண்டியதில்லை; விழிப்புணர்வுடன் காண வேண்டும். காணப்படும் ஒவ்வொன்றும் கரையத் தொடங்கும்.

தாவோவின் இயற்கை வழி

லாவோஸு கூறுகிறார்:

“இயற்கை ஒருபோதும் அவசரப்படுவதில்லை; ஆனால் அனைத்தும் நிறைவேறுகின்றன.”

மனிதன் மட்டுமே இயற்கையின் ஓட்டத்திற்கு எதிராக வாழ்கிறான்.

ஒரு மரம் பூக்க வேண்டிய காலத்தில் மட்டுமே பூக்கிறது. நதி தன் பாதையைப் பற்றி கவலைப்படுவதில்லை; அது ஓடுகிறது.

பறவைகள் நாளைய உணவை சேமித்து வைக்கவில்லை; இருப்பினும் வாழ்கின்றன.

இயற்கையோடு இசைந்து வாழும் வாழ்க்கையே தாவோ.

அறிவியல் கூறும் அதே உண்மை

நவீன அறிவியல் கூறுகிறது:

உங்கள் உடலில் பெரும்பாலான செல்கள் காலப்போக்கில் புதுப்பிக்கப்படுகின்றன. மூளை புதிய நரம்பு இணைப்புகளை

உருவாக்கும் திறன் கொண்டது. பழக்கவழக்கங்கள் மாறலாம். மனப்பாங்குகள் மாறலாம்.

அறிவியல் மொழியில் இதை Neuroplasticity என்கிறார்கள்.

ஆன்மீகம் இதையே வேறு மொழியில் ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே கூறியது.

மனிதன் மாற முடியும்.

பிறவி குணம் என்றால் என்ன?

பிறவி குணம் என்பது ஒரு தண்டனை அல்ல.

அது நீங்கள் இதுவரை சுமந்து வந்த விழிப்புணர்வின் நிலை.

அதை மாற்றுவது என்பது உங்களை மறுப்பது அல்ல; உங்களை முழுமையாக அறிந்து கொள்வது.

உங்கள் கோபத்தைப் பாருங்கள்.

உங்கள் பயத்தைப் பாருங்கள்.

உங்கள் ஆசைகளைப் பாருங்கள்.

தீர்ப்பு இல்லாமல் பாருங்கள்.

அந்தப் பார்வையே மாற்றத்தின் தொடக்கம்.

பிரபஞ்சம் உங்களோடு எப்போது நடனமாடும்?

நீங்கள் பிரபஞ்சத்தை வெல்ல முயற்சிக்காதபோது.

நீங்கள் இயற்கையை கட்டுப்படுத்த முயற்சிக்காதபோது.

நீங்கள் உங்கள் அகந்தையை விடத் தொடங்கும்போது.

நீங்கள் ஒவ்வொரு மூச்சையும் நன்றியுடன் ஏற்கும்போது.

நீங்கள் ஒவ்வொரு உயிரையும் உங்களின் தொடர்ச்சியாக உணரும்போது.

அப்போது பிரபஞ்சம் உங்களுக்கு எதிராக இல்லை என்பதை உணர்வீர்கள்.

நீங்களே பிரபஞ்சத்தின் ஒரு விழித்தெழுந்த அணு என்பதை உணர்வீர்கள்.

அதுவே மெய்யறிவு.

அந்த மெய்யறிவில் மதம் இல்லை.

இனம் இல்லை.

எல்லை இல்லை.

அங்கே அன்பு மட்டுமே உள்ளது.

அமைதி மட்டுமே உள்ளது.

பேரானந்தம் மட்டுமே உள்ளது.

நிறைவுரை

மனிதன் உலகத்தை மாற்றுவதற்காகப் பிறக்கவில்லை.

தன்னுள் உறங்கிக் கொண்டிருக்கும் விழிப்புணர்வை எழுப்புவதற்காகப் பிறந்தான்.

உங்கள் பிறவி குணம் மாறும் அந்தக் கணமே, உங்கள் விதியும் மாறும்.

உங்கள் விதி மாறும் அந்தக் கணமே, இயற்கை உங்களை தனது குழந்தையாக அரவணைக்கும்.

அப்போது பிரபஞ்சம் உங்களுக்கு வெளியே இருப்பதில்லை.

உங்கள் ஒவ்வொரு மூச்சிலும், ஒவ்வொரு இதயத் துடிப்பிலும், ஒவ்வொரு உயிரின் கண்களிலும் பிரபஞ்சம் தன்னை வெளிப்படுத்திக்

கொண்டிருப்பதை நீங்கள் காண்பீர்கள்.

அதுவே மனித வாழ்க்கையின் உயர்ந்த நோக்கம். அதுவே மெய்யறிவு. அதுவே பேரானந்தம்.