“சிவனடியாரைக் காண்பதே சிவனைக் காண்பது” என்ற உயர்ந்த நம்பிக்கையுடன் வாழ்ந்து, தமது உயிரையே சிவபக்திக்காக
அர்ப்பணித்த 63 நாயன்மார்களில் ஒருவர் ஏனாதிநாத நாயனார்.
அவரது வாழ்க்கை, சிவனடியார்களிடம் கொண்ட பக்தி, திருநீற்றின் மகிமை, வீரமும் பணிவும், இறைவனிடம் முழுமையான
சரணாகதியும் எவ்வாறு ஒருவரை உயர்ந்த நிலைக்கு அழைத்துச் செல்கின்றன என்பதை எடுத்துக்காட்டுகிறது.
ஏனாதிநாத நாயனார் சோழ நாட்டில் உள்ள எயினனூர் என்னும் ஊரில் பிறந்தவர் என்று பெரியபுராணம் கூறுகிறது.
அவர் சிறந்த வாள்வீரர் மற்றும் போர்ப் பயிற்சி ஆசிரியர். குறிப்பாக வாள் மற்றும் கேடயம் பயன்படுத்துவதில் மிகுந்த திறமை
பெற்றிருந்தார்.
அவரது தொழிலின் மூலம் கிடைத்த செல்வத்தைத் தனக்காக மட்டும் பயன்படுத்தாமல், சிவபெருமானின் திருக்கோயில்
பணிகளுக்கும், சிவனடியார்களின் சேவைக்கும், அவர்களுக்கு வேண்டிய உதவிகளுக்கும் பயன்படுத்தி வந்தார். அவருடைய
வாழ்க்கையின் மையமாக இருந்தது சிவபக்தி.
ஏனாதிநாத நாயனார் போர்க்கலைகளில் மிகுந்த தேர்ச்சி பெற்றிருந்தார். அவர் பலருக்கும் வாள்வித்தை மற்றும் போர்ப்பயிற்சி
அளித்து வந்தார். இதனால் அவருக்கு நல்ல புகழும், செல்வாக்கும் ஏற்பட்டது.
அதே துறையில் அதிசூரன் என்ற மற்றொரு வீரரும் இருந்ததாக பெரியபுராண வரலாறு கூறுகிறது.
ஏனாதிநாத நாயனாரின் புகழும் திறமையும் அதிகரித்துக் கொண்டே சென்றதால், அதிசூரனுக்கு அவர்மீது பொறாமை ஏற்பட்டது.
ஏனாதிநாத நாயனாரின் புகழைக் கண்டு பொறாமை கொண்ட அதிசூரன், அவருடன் போட்டியிடத் தொடங்கினான்.
இருவருக்கும் இடையே போர்ப்போட்டி ஏற்படுத்தப்பட்டது. ஏனாதிநாத நாயனார் தமது வீரத்தால் அதிசூரனைத் தோற்கடித்தார்.
இதனால் அதிசூரனுடைய பொறாமை மேலும் அதிகரித்தது.
அவன் நேரடியாக போரிட்டு ஏனாதிநாத நாயனாரை வெல்ல முடியாது என்பதை உணர்ந்தான். எனவே, வஞ்சனையின் மூலம் அவரை
அழிக்க வேண்டும் என்று திட்டமிட்டான்.
ஒரு நாள் அதிசூரன், ஏனாதிநாத நாயனாரை போருக்கு வருமாறு அழைத்தான். ஆனால் அவன் ஒரு சூழ்ச்சியை மேற்கொண்டான்.
அவன் தன் முகத்தை திருநீற்றால் மறைத்துக் கொண்டு, சிவனடியாரைப் போல வேடமிட்டுக் கொண்டு போர்க்களத்திற்கு வந்தான்.
அவனுடைய நோக்கம் ஏனாதிநாத நாயனாரை ஏமாற்றுவதாக இருந்தது. ஆனால் ஏனாதிநாத நாயனார், அந்த மனிதனின்
உள்ளத்தில் இருக்கும் பகைமையைப் பார்க்கவில்லை. அவர் பார்த்தது திருநீறு பூசிய சிவனடியாரின் அடையாளத்தை மட்டுமே.
ஏனாதிநாத நாயனார் திருநீறு பூசிய ஒருவரைக் கண்டதும், “இவர் சிவனடியார்” என்ற உணர்வுடன் அவரை மதித்தார். அந்த நேரத்தில்
எதிரில் இருப்பவர் தன்னை ஏமாற்றுவதற்காக சிவனடியார் வேடம் எடுத்திருப்பதை அவர் அறியவில்லை.
அவருடைய பக்தி எவ்வளவு ஆழமானது என்பதை இந்த நிகழ்வு காட்டுகிறது. திருநீறு பூசிய சிவனடியாரை எதிரியாகக் கூட
எண்ணாத மனம் அவருடையது.
போரில் தன்னைக் காத்துக்கொள்ளும் வாய்ப்பு இருந்தபோதிலும், சிவனடியார் என்ற அடையாளத்தைக் கண்டவுடன் ஏனாதிநாத
நாயனார் அவரைத் தாக்காமல் இருந்தார்.
இதனால் அதிசூரன் அவரைத் தாக்கினான். ஏனாதிநாத நாயனார் தமது உயிர் போகும் நிலையிலும், சிவனடியாரின் மீது ஆயுதம்
ஏந்தக்கூடாது என்ற பக்தி நெறியை கைவிடவில்லை. இறுதியில் அவர் சிவபெருமானின் திருவடிகளை அடைந்தார்.
ஏனாதிநாத நாயனாரின் பக்தியின் உயர்வை உலகிற்கு உணர்த்துவதற்காக சிவபெருமான் அவருக்கு அருள் புரிந்தார்.
அவருடைய பக்தி, உடல் வலிமையால் மட்டுமல்ல, வீரத்தால் மட்டுமல்ல, செல்வத்தால் மட்டுமல்ல, சிவனடியார்களிடம் அவர்
கொண்டிருந்த அளவற்ற மரியாதையால் உயர்ந்தது. அதனால் அவர் 63 நாயன்மார்களில் ஒருவராகப் போற்றப்படுகிறார்.
நாயன்மார்களின் குருபூஜை நாள் என்பது அவர்களின் வாழ்க்கையையும், பக்தியையும், இறைநெறியையும் நினைவுகூரும் புனித
நாளாகக் கடைப்பிடிக்கப்படுகிறது.
ஏனாதிநாத நாயனார் குருபூஜை நாளிலும் சிவாலயங்களில் அவருக்கு சிறப்பு வழிபாடுகள் நடைபெறும். பக்தர்கள் ஏனாதிநாத
நாயனாரின் திருவுருவத்திற்கு அபிஷேகம் செய்வது, மலர் மாலை அணிவிப்பது, திருநீறு சாத்துவது, தீபாராதனை செய்வது,
சிவபூஜை செய்வது, தேவாரம் மற்றும் திருமுறை பாடல்கள் பாடுவது, சிவனடியார்களுக்கு அன்னதானம் வழங்குவது போன்ற
திருப்பணிகளைச் செய்கின்றனர்.










